Runopatia jest projektem avant-gardowym, o własnej interpretacji tego gatunku, powstałym w 2008 roku jako zespół black metalowy z klawiszami z inicjatywy Mateusza Jabłońskiego (gitary, kompozycje) i Dawida Warchoła (klawisze). Na tym etapie, naturalnym kierunkiem było tworzenie utworów klasycznie black metalowych, z lekkim ukłonem w kierunku DSBM. Za punkt wyjścia uznano udział klawiszy oraz teksty w języku polskim, w bajkowej, poetyckiej tematyce.

Nierzadko, owa avant-gardowość muzyki, tworzonej przez młodych, niedoświadczonych jeszcze muzyków, może być z powodzeniem uznana za najzwyklejszą frywolność oraz ignorancję struktur, ogólnie przyjętych za standardy. Nie inaczej było w przypadku debiutu Runopatii! Nadwrażliwość emocjonalna, wpływająca na potrzebę ekspresji, doprowadziły w 2011 roku do wydania pierwszej epki Emocje, Które Winny Pozostać Uśpione. Była to pierwsza i ostatnia płyta nagrana jako zespół, z udziałem oryginalnego perkusisty (Filip Tokarski) oraz wokalisty (Wojtek).

Od tej pory, Runopatia staje się projektem dwuosobowym. Choć napędowa siła muzyczna pozostaje niezmienna, funkcjonowanie jako zespół zaniknie, jak się okaże, bezpowrotnie. Na pierwszą pełną płytę perkusja zostanie zaprogramowana, bas zostanie nagrany przez Dawida, a wokale nagra Paweł Leniart (Diaboł Boruta, Misteria). W 2018 roku zostaje wydany longplay Kult Przemijania, a Dawid opuszcza pokład.

Niemożność zatrzymania specyficznej identyfikacji muzycznej, której nie sposób odnaleźć w innych projektach Archiwum, zaczyna wołać o uwagę. Po nieudanych próbach odbudowania statusu zespołu we Wrocławiu w latach 2020-2023, powraca forma projektu jednoosobowego. Choć nie do końca.

W 2024 roku, we współpracy z wokalistą (Wojmir) w krainie Dolnego Śląska, zostanie wydana kolejna epka Archaistia. Wszystkie instrumenty zostają, jeśli nie zaprogramowane, to zarejestrowane, w domowym studiu, a produkcję przejmie studio zewnętrzne. Wojmir pozostaje częścią projektu, a jego wkład wokalno-liryczny towarzyszyć będzie nowym kompozycjom w obecnym stanie.

Albowiem przemijający czas, jedynie podkreśla archaiczność i bezinteresowność twórczości Runopatii, a wspomniana na początku młodzieńcza swoboda twórcza, nie poddająca się żadnym normom i ograniczeniom, za wyjątkiem własnych, pozostaje do dzisiaj, świadomie, najważniejszą stałą w tożsamości zespołu.

Aktualni członkowie:
Nevervil - muzyka
Wojmir - głos

Gdyby pokusić się o przedstawienie kilku tworzących grozę w popkulturze na przestrzeni ostatnich dekad, to w otrzymanym zestawieniu niemogło by zabraknąć twórczości Stephena Kinga i Clive Barkera, Ptaków Hitchocka, Lśnienia Kubricka, Egzorcysty, jak również azjatyckiego kina grozy czy serii o Obcym. Długa lista zainspirowała twórców Świata Mroku, gier wideo i gotyckich festiwali. Jeszcze dłuższa spowodowała, że stałeś się gamerem i no-lifem, którego oczekiwanie na premierę nowego albumu ulubionego zespołu oraz regularne wyjścia na koncert z biforem (i afterem) utrzymują przy życiu, od wypłaty do wypłaty. Cywilizacja mroku, rozsiewana mackami social media stała się cyfrową grzybnią, która infekuje do działania.

Tym działaniem, w 2016 roku, dla pewnych jednostek, okazało się założenie projektu muzycznego opisującego to zjawisko. Powstał Into Dark.

Rozdziały Mroku otwiera longplay Tone.Death.Memories (2017), a pozostawia otwarte, obserwujące i nasłuchujące cię z wzajemnością(!), odbiorco, I, Glance (2023).

Wiecznie niespokojne, egzystujące w obawie i na progu rezygnacji, której nigdy nie osiągną, zapiski Into Dark zapraszają cię do zapoznania się z ich treścią.

(wejdź lub uciekaj po cichu - Nienazwane)

Aktualni członkowie:
Nevervil - muzyka
Skiborg - głos

Możesz odwiedzić oficjalną stronę Into Dark po więcej informacji dotyczących tego projektu.

Nostalgia to uczucie, którego dualizm sprawia ból i radość. Czy w konsekwencji powstaje coś, czego skutek można przewidzieć? Czy przyjemność jest tym większa, im bardziej boli? Niestety, ale odbiorca nie znajdzie odpowiedzi na żadne z tych pytań w twórczości Ropes Notes, gdyż ta, pełni jedynie rolę przekaźnika. Substancji, której wiodącym skutkiem działania jest próba przekazania riffem tego, co było kiedyś, o ile w ogóle istniało. Nuty materializujące - tkające - nostalgię w jedynego rodzaju sznur.

Organiczne, vintag'owe gitary współpracują z syntezatorami, tworząc smutne melodie z czasów, w których nikt nie żył, a które każdy pamięta. Odwiecznie, instynktownie pragniemy nie przestawać ich słuchać. Zapętlać. Nuty-sznury.

Jak w przypadku pozostałych tworów w Archiwum, również i status Ropes Notes, ulegał zmianie na przestrzeni lat. W 2014 roku wydając instrumentalne Demo, Ropes Notes zadebiutowało jako jednoosobowy projekt. Wyjściowa idea, została poddana próbie i wygięta zgodnie ze wzorem zespołu, na czas wydania epki My Presence (2018). Zagrano kilka koncertów.

Dziś, Ropes Notes ponownie jako jednoosobowy projekt, chce przedstawiać się jak na początku, a historia być może jeszcze nie raz zatoczy koło. Choć jak doskonale wiemy, sznur po zerwaniu należy wymienić i już nigdy nie będzie tak samo.

Aktualni członkowie:
Nevervil - muzyka